Οι μαθητές ξεκινούν τα γυρίσματα!

Μετά από προετοιμασία μηνών και πολλή θεωρία και ιστορία, οι μαθητές ξεκινούν γυρίσματα! Ήδη αυτό έγινε σε ένα από τα σχολεία άλλωστε. Και βγαίνουν ήδη και τα πρώτα συμπεράσματα!

Προφανώς θα γίνουν – και όντως γίνονται – πολλά λάθη. Αυτό είναι αναπόφευκτο αλλά και ενταγμένο στην εκπαιδευτική διαδικασία! Οι γνώσεις που έλαβαν θα μπουν σιγά -σιγά σε εφαρμογή και μέσα από το σχήμα «δοκιμή-λάθος-διόρθωση» θα κατανοήσουν πραγματικά όσα έμαθαν.

Λάθη

Είναι και ο καλύτερος τρόπος να μαθαίνουν την ορολογία. Ήδη, π.χ., τα παιδιά έμαθαν ή άκουσαν έστω τις έννοιες «establishing shot», «track in/out» ή «zoom in/out».

Συνεργατικότητα

Το πραγματικά σημαντικό είναι πως τα παιδιά στην διαδικασία αυτή θα μάθουν να συνεργάζονται. Ακόμα και να ξεπερνούν προσωπικές αντιπαλότητες – μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά έχουν έντονο εγωισμό – για να ολοκληρώσουν μία κοινή προσπάθεια. Θα «διδαχθούν» στην πράξη επιμονή και υπομονή, καθώς όποτε κάνουν λάθη θα πρέπει να ξεκινούν μία σκηνή από την αρχή!

Θα μάθουν ακόμα πειθαρχία. Με την έννοια όχι της καταναγκαστικότητας και της επιβολής, αλλά της «πειθούς σε μία αρχή», αυτή της σωστής ολοκλήρωσης της ταινίας, της πραγμάτωσης του σκοπού δηλαδή. Θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ο ενθουσιασμός των παιδιών είναι μεγάλος και θέλουν στην διάρκεια των γυρισμάτων να είναι όλα μπροστά στους υπολογιστές, στις κάμερες και στα φώτα. Εν ολίγοις, μπροστά στο σκηνικό και να επηρεάζουν ακούσια τα πλάνα. Εκεί λοιπόν ο διδάσκων είναι ο πρώτος που φεύγει από τον χώρο όπου εργάζονται όσοι πρέπει να είναι εκεί και προτρέπει  – με επίταση όταν χρειάζεται –  τα άλλα παιδιά να απομακρύνονται. Το κάνουν. Όχι με χαρά, αλλά δείχνουν να καταλαβαίνουν την ανάγκη.

Ο φωτισμός

Με τον ίδιο τρόπο ανακάλυψαν στα γυρίσματα την σημασία του φωτισμού. Όχι τόσο τα φώτα που έφερε ο διδάσκων στην σκηνή, όσο το πώς όσοι ασχολούνται με τον φωτισμό συνέβαλαν στο να γίνει το εφέ της υγρασίας που θέλαμε για ένα πλάνο. Όταν είδαν την διαφορά πριν και μετά στο πρόγραμμα (το AnimaShooter) έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Μαθαίνουν λοιπόν ότι πράγματα που δεν τους δίνουμε σημασία ή τα θεωρούμε «δεύτερα», παίζουν σημαντικό ρόλο στο animation και ας μην το καταλαβαίνουμε πάντα!

Η αναγνώριση του λάθους

Το τελευταίο αλλά και πρώτο στην πραγματικότητα είναι η αναγνώριση του λάθους. Τα παιδιά – λόγω του εγωισμού που λέγαμε – δεν δέχονταν τις (ήπιες) προτάσεις και αμφισβητήσεις του διδάσκοντα όσο έκαναν γυρίσματα.  Καταλάβαινε ότι έκαναν λάθη, αλλά ο διδάσκων «ήθελε» να κάνουν αυτά τα λάθη.  Όταν λοιπόν ολοκληρώθηκε η συνάντηση, έδωσε ένα preview του τι είχαν κάνει και αμέσως τα παιδιά είδαν ότι ήταν λάθος αρκετά πράγματα. Και αυτό είναι βασικό βήμα για να προχωρήσουν μπροστά!

Συνεχίζουμε λοιπόν!